Tygodnie rozładowujące to nie lenistwo, tylko część planu treningowego
Zmęczenie treningowe występuje w dwóch rodzajach: ostre, które mija po dniu lub dwóch zwykłego odpoczynku między sesjami, i przewlekłe, nagromadzone przez tygodnie ciągłego obciążenia bez pełnej regeneracji. Przewlekłe zmęczenie jest podstępne, bo nie zawsze odczuwane jest jako wyraźne wyczerpanie — częściej objawia się powoli malejącą jakością serii, spadkiem motywacji i zablokowanymi ciężarami roboczymi.
Tydzień rozładowujący — zaplanowane obniżenie objętości (zwykle o 40–60%) lub intensywności treningów mniej więcej raz na 4–8 tygodni — istnieje właśnie po to, by radzić sobie z przewlekłym zmęczeniem, zanim przerodzi się w pełne przetrenowanie, z którego powrót może zająć miesiące, a nie dni.
Psychologicznie tydzień rozładowujący często wydaje się „stratą czasu” albo lenistwem, zwłaszcza dla zmotywowanych zawodników. W praktyce większość osób prowadzących dziennik treningowy zauważa: ciężary robocze po tygodniu rozładowującym rosną szybciej niż w poprzednich tygodniach ciągłej pracy na granicy — ciało po prostu dostało czas, żeby utrwalić nagromadzony postęp.