Odżywianie

Pragnienie pojawia się, gdy odwodnienie już się zaczęło

Czekanie, aż zachce ci się pić, to niezbyt niezawodna strategia nawadniania

Uczucie pragnienia jest regulowane przez osmoreceptory w mózgu, które reagują na wzrost stężenia substancji we krwi z powodu utraty wody. Problem w tym, że ten mechanizm z natury reaguje z opóźnieniem: w momencie, gdy pragnienie staje się wyraźne, organizm stracił już odczuwalną ilość płynów — według różnych szacunków próg zauważalnego pragnienia odpowiada mniej więcej utracie 1–2% masy ciała w postaci wody, co już wystarcza do mierzalnego spadku wydolności fizycznej i umysłowej.

Wraz z wiekiem czułość mechanizmu pragnienia dodatkowo maleje, przez co osoby starsze są bardziej narażone na odwodnienie przy tym samym poziomie utraty płynów, po prostu nie odczuwając sygnału tak wyraźnie jak w młodości.

Wniosek praktyczny dla trenujących: podczas długiego lub intensywnego treningu nie warto czekać na wyraźne odczucie pragnienia, żeby zacząć pić — w tym momencie wydajność jest już częściowo obniżona. Rozsądniej jest pić niewielkie porcje regularnie w trakcie treningu, kierując się potem kolorem moczu (jasnożółty to dobry wskaźnik odpowiedniego nawodnienia), a nie tylko subiektywnym odczuciem chęci picia.

Więcej artykułów

„Szybkie” i „wolne” węglowodany to uproszczony i niedokładny model Bieganie nie „niszczy” kolan — podobny mit jak przy przysiadach Dlaczego silna wola to zła strategia dla regularnych treningów Wstrzymanie oddechu pod ciężarem to nie groźny nawyk, tylko działająca technika Zimna woda po treningu nie zawsze pomaga regeneracji Odsypianie w weekend nie rekompensuje niedoboru snu w tygodniu Błonnik pomaga nie tylko trawieniu, ale i kontroli apetytu Pot to nie miara skuteczności treningu