Faza opuszczania w ćwiczeniu ma większe znaczenie, niż zwykle się ją trenuje

Ekscentryczna część powtórzenia buduje siłę i masę innym mechanizmem niż podnoszenie ciężaru

Większość ćwiczących skupia wysiłek na koncentrycznej (podnoszącej) części powtórzenia, pozwalając fazie ekscentrycznej (opuszczania) dziać się niemal bez zastanowienia. To pozostawianie czegoś na stole: faza ekscentryczna, w której mięsień wydłuża się pod obciążeniem, może generować więcej siły, niż mięsień jest w stanie wytworzyć koncentrycznie, i powoduje odrębny wzorzec uszkodzenia mięśni silnie związany z sygnalizacją przerostu - to częściowo dlatego kontrolowana, wolniejsza faza opuszczania daje zwykle więcej zakwasów i z czasem więcej wzrostu niż pospieszna.

Trening skoncentrowany na ekscentryce to też jedno z najskuteczniejszych narzędzi do budowania odporności ścięgien i tkanki łącznej, i jest stosowany klinicznie do rehabilitacji niektórych kontuzji ścięgien (jak tendinopatia Achillesa) właśnie dlatego, że ścięgna szczególnie dobrze reagują na kontrolowane obciążenie ekscentryczne. Spowolnienie fazy opuszczania do około 2-4 sekund, zamiast po prostu upuszczania ciężaru, to niewymagający sposób, by uchwycić więcej tej korzyści w dowolnym ćwiczeniu.

Nie oznacza to mordowania się z ekstremalnie wolnymi ekscentrykami w każdej serii - to dodaje znaczne zmęczenie i nie jest konieczne dla większości celów. Ale pozwolenie, by ciężar po prostu opadł w dół, marnuje istotną część potencjału ćwiczenia, zwłaszcza dla każdego, kto goni za wzrostem mięśni lub próbuje wzmocnić wcześniej problematyczny staw.