Dwa różne typy wzrostu mięśni: hipertrofia sarkoplazmatyczna i miofibrylarna
Wzrost objętości mięśnia może zachodzić za pomocą dwóch różnych mechanizmów, które dają różny praktyczny efekt. Hipertrofia miofibrylarna to zwiększenie liczby i rozmiaru samych kurczliwych struktur białkowych wewnątrz włókna mięśniowego (aktyny i miozyny), które bezpośrednio generują siłę. Więcej miofibryli oznacza większy potencjalny wzrost siły przy tej samej objętości mięśnia.
Hipertrofia sarkoplazmatyczna to zwiększenie objętości sarkoplazmy, płynnej części komórki otaczającej miofibryle, obejmującej zapasy glikogenu, wodę i różne enzymy. Taki wzrost zwiększa wizualną objętość mięśnia, ale wnosi mniejszy bezpośredni wkład w maksymalną siłę w porównaniu z takim samym wzrostem miofibrylarnym.
Uważa się, że trening z umiarkowanymi ciężarami i dużą objętością (typowy dla kulturystyki) silniej stymuluje komponent sarkoplazmatyczny, podczas gdy bardzo ciężki trening o małej liczbie powtórzeń (typowy dla trójboju siłowego) — miofibrylarny, choć oba mechanizmy w mniejszym lub większym stopniu występują przy każdym rodzaju treningu siłowego. To częściowo tłumaczy, dlaczego zawodnicy o podobnej objętości mięśni mogą wyraźnie różnić się siłą bezwzględną — ich akcent treningowy angażował różne komponenty wzrostu.